شمارهٔ ۲۲۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دوستداران خداوند است. شاعر به زیبایی تأکید می‌کند که دوستان خداوند، مانند ستاره‌ها، به روشنایی و نور او راه پیدا می‌کنند. شاعر از امید بنده‌ها به رحمت و خوشی‌های الهی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است شراب خوشی به دست نرسد، ولی به شکرانه همراهی دوستان خداوند، شادی و طرب حاضران افزایش می‌یابد. همچنین اشاره دارد که با یک یا دو جام شراب از سوی ساقی، بنده و دوستانش می‌توانند در حالتی خوشایند و شاداب قرار بگیرند. در نهایت، عشق و محبت به خداوند و شادی ناشی از آن محور اصلی اشعار است.
خدایگانا آنی که دوستدارانتز نور رای تو دانم ستاره رای شوند
هوش مصنوعی: ای پروردگار، من میدانم که دوستدارانت به سبب نور خرد تو به مانند ستارگان درخشان میشوند.
قبول درگه تو چون بیافتند به قدرچو ساکنان مجره سپهرسای شوند
هوش مصنوعی: وقتی که بندگان تو دربار تو را به رسمیت بشناسند و در آنجا معصومانه بایستند، در آن زمان مانند ساکنان آسمانها خواهند شد و سعادت و مقام بلند خواهند یافت.
به بنده خانهٔ تو بر امید آنکه مگربه یمن طائر بختت طرب‌فزای شوند
هوش مصنوعی: من به خانهٔ تو رفتم و امیدوارم که شاید با خوش شانسی و بخت خوبت، شادی و خوشحالی به سراغم بیاید.
نشسته چار حریفند شاهد و شیرینبدانکه تا ز می لعل سرگرای شوند
هوش مصنوعی: چهار رفیق دور هم نشستهاند، که شامل محبوب و زیبایی است. بدان که تا زمانی که در حال نوشیدن شراب سرخ هستند، سرگرم میشوند.
شرابشان نرسیدست زان همی ترسمکه شاهدان همه ناگاده باز جای شوند
هوش مصنوعی: شرابی که مینوشند به دستشان نرسیده، از این رو میترسم که ممکن است شاهدان ناگهان جای خود را عوض کنند.
به یک دو ساغر پر شان که دردهد ساقیبه کام بنده همین هر سه چار پای شوند
هوش مصنوعی: وقتی بنده به کام خود، دو جام پر از شراب را از ساقی دریافت کند، همان لحظه هر سه یا چهار پای او نیز خوشحال و شاداب میشوند.
اگر عزیز کنی شان به شیشه‌ای دو شرابحریف و بندهٔ تو تا شراب گای شوند
هوش مصنوعی: اگر تو آنها را به اندازهی ارزش و محبت خودت در نظر بگیری، حتی اگر در دست شیشه‌ای شراب باشند، همواره بندگان و همراهان تو خواهند بود، تا زمانی که شراب تاثیر خود را بگذارد.