شمارهٔ ۲۵۰ - مخدوم به حکیم جام شرابی بخشیده در شکر آن و طلب شراب گوید
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصی والا و با ارزش پرداخته و ویژگی‌های او را توصیف می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر فلک به این شخص سجده کند، شاید به خاطر جود و بخشندگی او باشد. قدرت و عظمت این شخص باعث می‌شود که جهان به او اعتناء کند و حتی حسودان نیز به او حسادت می‌ورزند. شاعر به صفات نیک و مهربانی او اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کس محبت او را در دل داشته باشد، رازهای دنیای را برایش آشکار می‌سازد.
این شخص به گونه‌ای است که دست‌کم محبوب همه است و نیازی به تکیه بر دیگران ندارد. می و شادی او می‌تواند غم را کاهش دهد و شادی را افزون کند. شاعر به زیبایی او نیز اشاره کرده و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند به زیبایی او دست یابد. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که این شخصیت الهی همواره در زندگی او حاضر باشد و برای او خوشبختی بیاورد.
ای به جود و به قدر بر ز فلکگر سجودت برد فلک شاید
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر سخاوت و مهرت ترازوی آسمانها را تحت تأثیر قرار میدهی، اگر آسمانها تو را سجده کنند، شاید دلایل خود را برای این کار داشته باشند.
دست جودت جهان همی بخشدپای قدرت فلک همی ساید
هوش مصنوعی: دست بخشش تو به جهان نعمت میدهد و قدرت آسمان از سرور تو پیروی می‌کند.
فلکت پشت پای از آن بوسدحاسدت پشت دست از این خاید
هوش مصنوعی: ای که حسادت میورزی، باید بدانی که امکان دارد روزی بوسهای بر پایی که به آن اشاره میکنی، بخورد؛ در عوض، به دستان حسادتورزیدهات هم آسیب خواهد رسید. در واقع، آنچه بر دیگران اثر میگذارد، ممکن است روزی بر خودت نیز تأثیر بگذارد.
همتت از سر علو و سموبه جهان دست می‌نیالاید
هوش مصنوعی: عزم و ارادهات از بلندی و عظمت، به زمین نمیرسد و از آن بیخبر است.
اخترت از پی سعود و شرفبه فلک بر همی نیاساید
هوش مصنوعی: من به دنبال موفقیت و بزرگی هستم و هرگز از تلاش برای رسیدن به هدفم دست نخواهم کشید.
شبه تو چرخ هم ترا آردمثل تو دهر هم ترا زاید
هوش مصنوعی: هیچ کس شبیه تو در دنیا وجود ندارد، مانند چرخ که فقط تو را به دور خود میچرخاند، زمان نیز مانند دیگران نمی‌تواند کسی جز تو را به وجود آورد.
هرکه را در دل از هوای تو مهربا دلش چرخ راز بگشاید
هوش مصنوعی: هر کسی که در دلش عشق و محبت تو را داشته باشد، می‌تواند رازهای دلش را با تو در میان بگذارد.
هرکرا برتن از قبول تو حرزالمش چون شفا بنگراید
هوش مصنوعی: هر کسی که به وساطت تو بر دردهایش درمان پیدا کند، مانند کسی است که در آغوش پرمهر تو قرار گرفته است.
دشمنت دشمن خودست چنانکه برو ذات او نبخشاید
هوش مصنوعی: دشمن تو در حقیقت به خود تو هم آسیب میزند، به گونه‌ای که ذات او هیچ رحم و رحمت به خود ندارد.
خنجر کین او چه پیراییخود زیانش سرش بپیراید
هوش مصنوعی: خنجر انتقام او چه زیبایی دارد وقتی که خودش به آسیب دچار می‌شود.
ای نیاز از می سخای تو مستبا توام کی به کس نیاز آید
هوش مصنوعی: من به خاطر نیازم به بخشش تو، سرمست از می تو هستم و با تو هستم. دیگر به کسی نیاز ندارم.
مشربی دادیم که شربت آنغم بکاهد طرب بیفزاید
هوش مصنوعی: ما نوشیدنیای تعبیه کردیم که نوشیدن آن اندوه را کم کرده و شادی را افزایش میدهد.
از لطافت چنانکه جز به عرضجوهرش سوی سفل نگراید
هوش مصنوعی: اگرچه لطافت و زیبایی او بسیار زیاد است، اما از آنجا که جوهر او به سمت پایین نملیست و نگاه نمیکند، همواره به سمت عرش پاکی و عظمت معطوف است.
ظل او بر زمین نبیند کسزانکه او چون هوا بننماید
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند سایه او را بر روی زمین ببیند، زیرا او مانند هوا نامرئی است.
با منش چون خرد بدید چه گفتگفت چون تو ترا که بستاید
هوش مصنوعی: وقتی که خرد و نیکی را در رفتار تو مشاهده کرد، گفت: چه کسی جز تو سزاوار ستایش است؟
چون به شکلت نگه کنم گویمکس به گل آفتاب انداید
هوش مصنوعی: وقتی به چهرهات نگاه میکنم، میگویم هیچکس به زیبایی گل در زیر آفتاب نمیرسد.
گر به جرمت نگه کنم گویمکس به گز ماهتاب پیماید
هوش مصنوعی: اگر به خاطر جرم تو به تو نگاه کنم، میگویم هیچکس نمی‌تواند در نور ماه به سمت راه بیفتد.
تا درآن مشرب آن بود شربتکه زدل رنگ رنج بزداید
هوش مصنوعی: تا زمانی که در آن نوشیدنی، شربتی باشد که از دل رنگ اندوه را بزداید.
باد بر دست تو میی که به عکسرنگ رخسار لاله برباید
هوش مصنوعی: باد بر دستان تو میوزد و به خاطر رنگ صورت لاله، زیباییات را میرباید.
صرف و پالوده‌ای چنانکه به لطفزابگینه چو ضو بپالاید
هوش مصنوعی: مانند غذایی که با دقت و زیبایی آماده شده است، وقتی که نور زنده و درخشان آن را روشن می‌کند.
رای و فرمانت بر زمانه روانتا خرد رای بد نفرماید
هوش مصنوعی: فرمان و نظر تو در هر زمان جاری باشد تا عقل و اندیشه بد نتواند حکمرانی کند.
جامهٔ عمر تو بفرسودهتا قضا آسمان نفرساید
هوش مصنوعی: زندگی تو مانند لباس کهنهای است که فرسوده شده، تا زمانی که سرنوشت آسمان بر تو اتفاق نیفتد.
سخن آرای مدح تو چو خردتا سخن را خر بیاراید
هوش مصنوعی: کلامی که در توصیف و ستایش تو بیان می‌شود، همانند حکمت و خرد خالص است که می‌تواند کلام را زیبا و دلنشین کند.
ای به جاه تو جان ما خرمروح را راح تو همی باید
هوش مصنوعی: ای کسی که مقام و جایگاهت باعث خوشحالی جان ماست، روح ما تنها نیازمند راه و روش توست.
جام از بهر می همی بایستجسم از بهر جان همی باید
هوش مصنوعی: برای نوشیدن شراب، باید جام را آماده کرد و برای زندگی خوب، باید جسم و جان را در کنار هم پرورش داد.