شمارهٔ ۳۰۳ - حکیم در جواب شجاعی گوید
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شجاعت فردی می‌پردازد که از هیچ کس در دنیا بددل‌تر نیست. شاعر به او می‌گوید که فقط از ترس خود تیر می‌زند و اگر در منطقه‌ای دیگر باشد، مانند کمان ترسیده‌ای خفته می‌شود. همچنین، شاعر به فردی اشاره می‌کند که از او زر و سیم استخراج کرده و در واقع خود او را به وابستگی و ترس دچار می‌سازد. به طور کلی، شعر بر تأثیر ترس و وابستگی بر رفتار و شجاعت انسان‌ها تأکید دارد.
ای شجاعی کز تو بددل‌تر ندیدم در جهانتیرت از ترکش برون ناید مگر از بیم خویش
هوش مصنوعی: ای شجاع! در دنیا هیچکس را بددل‌تر از تو ندیدهام. تیر تو از کمانت بیرون نمیآید مگر از ترس خودت.
گر به اقلیمی دگر تیری ز ترکش برکشندخفته گردی چون کمان از بیم در اقلیم خویش
هوش مصنوعی: اگر در جایی دیگر تیر از کمان رها شود، تو نیز از ترس و ناامیدی به حالت خفتگی درمیآیی، درست مانند کمان که در سرزمین خود به خاطر ترس، آماده برای شلیک می‌شود.
آن برد زر ترا کو از تو زر بیرون کندوان خورد سیم تراکو در تو ریزد سیم خویش
هوش مصنوعی: کسی که تو را از خودت جدا کند و به تو طلا بدهد، در واقع به تو خیانت کرده است. و کسی که به تو نقره میدهد، در حقیقت نقرهاش را در وجود تو میریزد.