شمارهٔ ۳۰۴ - در مذمت شعرا
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نقد جامعه‌ای می‌پردازد که به خاطر حرص و بخل عادت به دروغ‌گویی و خرافات دارند. او با اشاره به داشتن ظاهری زیبا و حقیقتی تلخ، از حیوانات مانند گرگ و خراز به عنوان نماد انسان‌های دورنگ استفاده می‌کند. در انتها، شاعر از این موضوع یادآوری می‌کند که باید قدردان این زمان بود، چرا که در آن شرایطی برتر از دیگران را تجربه می‌کند.
عادت طرح شعر آوردندقومی از حرص و بخل گندهٔ خویش
هوش مصنوعی: گروهی به خاطر حرص و بخل خود، به سراغ شعر و ادبیات رفتند و این کار را به عادت خود تبدیل کردند.
نام حکمت همی نهند آنگاهبر خرافات ژاژ ژندهٔ خویش
هوش مصنوعی: مردم گاهی اوقات بر افکار و باورهای نامعقول و بیپایه خود نام حکمت میگذارند، در حالی که این تفکرات در واقع بیاساس و بیمعنا هستند.
گرگ و خراز این لئیمان‌اندهمه دوزنده و درندهٔ خویش
هوش مصنوعی: همهٔ این گرگها و حیوانات درنده، نمایانگر انسان‌های بیرحم و فاسد هستند که فقط به دنبال منفعت خودند و به دیگران آسیب میزنند.
انوری پس تو نیز یاد آورطیرگیهای زهرخندهٔ خویش
هوش مصنوعی: انوری، پس تو هم به خاطر داشته باش که شادیها و خوشیهای شاداب خود را به یاد بیاوری.
پیش همچون خودی ز سیلی آزسرک پیش درفکندهٔ خویش
هوش مصنوعی: احساساتی که با برخوردها و تجربیات سخت به وجود میآیند، ما را به سمت درک بهتر خود و دنیای اطراف سوق میدهند. این برخوردها به ما کمک میکنند تا خود را بشناسیم و از طریق آنها به رشد و تعالی برسیم.
شکر کن کین زمانش می‌بینیخواجهٔ دیگران و بندهٔ خویش
هوش مصنوعی: تشکر کن که این زمان را میبینی، در حالی که دیگران در حال خدمت به خواص خود هستند و تو در حال خدمت به خودت هستی.