شمارهٔ ۳۳۰ - الب ارغو یکی از ممدوحان حکیم را میل کشیدند در آن باب گفته است
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و صفات والای محبوبش می‌پردازد. او می‌گوید که در نگاه محبوبش معانی نیکو را یافته و خود را به چشم‌روشنی او وابسته می‌داند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که خداوند محبوب را با هدفی خاص آفریده و او را برای دیدن زیبایی‌های جهان و خود خلق کرده است. همچنین، او برتری محبوب را نسبت به دیگران تأکید می‌کند و بر این امر که هیچ کس دیگری نمی‌تواند به اندازه او از زیبایی محبوب بهره‌مند شود، تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که تنها عشق و غیرت اوست که محبوب را از دیگران متمایز می‌کند.
شاها بدیده‌ای که دلم را خدای داددر دیدهٔ تو معنی نیکو بدیده‌ام
هوش مصنوعی: ای پادشاه، آیا تو را دیدهام که دل من را به خداوندی عظمتی بخشیدهاست؟ در نگاه تو، چیزهای نیکو را دیدهام.
چون کردگار ذات شریفت بیافریدگفت ای کسی که بر دو جهانت گزیده‌ام
هوش مصنوعی: زمانی که خداوند تو را با این عظمت و ویژگیهای شکوهمند آفرید، به تو گفت: ای کسی که من تو را از میان دو دنیا انتخاب کردهام.
راضی بدان نیم که به غیری نگه کنیزیرا که از برای خودت پروریده‌ام
هوش مصنوعی: من از اینکه تو به کسی دیگر توجه کنی راضی نیستم، زیرا تو را برای خودم تربیت کردهام.
چشم جهانیان ز پی دیدن جهانوان تو بهر دیدن خویش آفریده‌ام
هوش مصنوعی: چشمهای مردم به خاطر تماشا کردن دنیای اطرافشان باز است، اما من خودم را برای این ساختهام که تو را ببینم.
تکحیل آن ز هیچ‌کس اندر جهان مدانکان کحل غیرتست که من درکشیده‌ام
هوش مصنوعی: این اشعار به این معناست که کسی را از هیچ‌کس در دنیا به خاطر زیبایی و جلوهاش متمایز مکن، زیرا زیبایی و ارزش او از غیرت و عشق عمیق من نشأت میگیرد.