شمارهٔ ۳۸۷ - در طلب شراب
هوش مصنوعی: در این شعر، خواجه اسفندیار احساس پریشانی و رنجی را توصیف می‌کند که به سبب سرنوشت و تقدیر به او تحمیل شده است. او به زال اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که چه تدبیری می‌تواند برای نجاتش بیندیشد. زال به او می‌گوید که اگر در زمان مناسب از فرصت‌ها بهره ببرد، می‌تواند خود را از این شرایط نجات دهد. در اینجا، او به تشبیهات و نمادهای اسطوره‌ای از جمله سیاوش و بیژن اشاره می‌کند و در نهایت به خطراتی که ممکن است او را تهدید کند، اشاره دارد. او نگران است که ممکن است به سرنوشت ضحاک دچار شود که در نهایت به هلاکت می‌انجامد.
خواجه اسفندیار می‌دانیکه به رنجم ز چرخ رویین تن
هوش مصنوعی: ای خواجه اسفندیار، تو میدانی که من از گردون و تقدیر سخت رنج میکشم.
من نه سهرابم و ولی با منرستمی می‌کند مه بهمن
هوش مصنوعی: من نه مانند سهراب هستم، اما با من هم مانند رستم رفتار میشود، در حالی که ماه بهمن در آسمان است.
خرد زال را بپرسیدمحالتم را چه حیلتست و چه فن
هوش مصنوعی: از زال پرسیدم که حال من چگونه است و چه نظری دربارهام دارد، چه راهکار یا تدبیری برای بهتر شدن می‌تواند پیشنهاد کند.
گفت افراسیاب وقت شویگر به دست آوری از آن دو سه من
هوش مصنوعی: افراسیاب گفت: اگر زمانی به دست بیاوری، میتوانی از آن دو یا سه من استفاده کنی.
باده‌ای چون دم سیاووشانسرخ نه تیره چون چه بیژن
هوش مصنوعی: مشروب یا نوشیدنیای مانند خون سیاوش، سرخ است و نه تیره مانند داستان بیژن.
گر فرستی تویی فریدونمورنه روزی نعوذبالله من
هوش مصنوعی: اگر تو مرا بفرستی، من همانند فریدون هستم، وگرنه روزی به بدبختی دچار میشوم.
همچو ضحاک ناگهان پیچممارهای هجات بر گردن
هوش مصنوعی: مانند ضحاک، ناگهان مارهای حسد و دشواری را به دور گردنم میپیچم.