شمارهٔ ۴۰۲
هوش مصنوعی: شاعر در این پاراگراف به بیان رنج و غم دل خود می‌پردازد و نشان می‌دهد که حتی با وجود تلخی‌ها و سختی‌ها، اگر به می (شراب) و خوشی‌ها بپردازد، شکرگزار آن خواهد بود. او در واقع بین محبت و رنجش تعادل ایجاد می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود مشکلات، همچنان به زیبایی‌ها و لذت‌ها ارزش می‌دهد.
پارگکی کاه و نبیذم فرسترنج دل شاعر سلطان بکاه
هوش مصنوعی: یک مقدار کاه و مقداری نوشیدنی به من بفرست تا درد دل شاعر را از بین ببرد.
شکر چو شکر کنم از بهر میمنت چون کوه بدارم ز کاه
هوش مصنوعی: وقتی که بخواهم از خوبی و شکرگزاری حرف بزنم، باید همچون کوه باشم که بار سنگینی از کاه را تحمل می‌کند.