شمارهٔ ۴۰۷ - سلطان سنجر را گوید
هوش مصنوعی: این شعر برای ستایش عدالت و قدرت الهی نوشته شده است. شاعر به زیبایی‌های جهان اشاره می‌کند که به وسیله‌ی عدل خداوند شکل گرفته‌اند. او توصیف می‌کند که چگونه باغ ملک از ظلم و ستم پاک شده و روزها با پیروزی و فتح آراسته شده است. شاعر همچنین به آسمان و ستارگان اشاره می‌کند که به نیکی و درستی در خدمت خلقت هستند. او همچنین از ثروت‌ها و گنجها صحبت می‌کند که به خاطر قدرت و خواست الهی به دستان مردم رسیده است. در نهایت، شاعر به عظمت و حکمت خداوند اشاره می‌کند و از آن به عنوان نیرویی ناپسند و دائمی یاد می‌کند.
ای جهان را عدل تو آراستهباغ ملک از خنجرت پیراسته
هوش مصنوعی: ای جهان، با عدل تو زیبا شده است و باغ سلطنت به دست تو از هر گونه آزار پاک شده است.
حلقهٔ شب رنگ زلف پرچمتروزها رخسار فتح آراسته
هوش مصنوعی: زلفهای پرچم تو شبگونهاند و زیبا، و در روز، چهرهات به فتح و پیروزی آراسته است.
در دو دم بنشانده از باران تیرهر کجا گرد خلافی خاسته
هوش مصنوعی: در دو لحظه، باران تیر را فرود آورده است، هر کجا که درگیری یا بگومگو ایجاد شده باشد.
خسروان نقش نگین خسروینام را جز نام تو ناخواسته
هوش مصنوعی: پادشاهان و فرمانروایان تنها به خاطر نام تو، نام و نشانی دارند و جز نام تو چیزی برایشان ارزش ندارد.
گنجها خواهان ز دستت زان شدندکز پی خواهنده داری خواسته
هوش مصنوعی: گنجینهها به خاطر این که تو خواستهای، از دستان تو میخواهند. چون تو در پی خواستههای خودی، به آنها متوجه هستی.
در بلاد ملک تو با خاک بیزراستی ناید ز خاک آراسته
هوش مصنوعی: در سرزمینهای تحت سلطنت تو، با اینکه خاک به زیبایی تزئین شده، اما حقیقتی درباره خاک در آن دیده نمیشود.
ای به قدر و رای چرخ و آفتابباد ماه دولتت ناکاسته
هوش مصنوعی: ای که به اندازهی قدرت و اندیشهی چرخ (زمان) و آفتاب هستی، به خوشی و موفقیتت افزوده باد.