شمارهٔ ۴۳۶ - ستایش سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف کسی به نام همایون می‌پردازد که در جایی خوشبخت و موفق به سر می‌برد. شاعر از ویژگی‌های او مانند آرامش و ایمنی او در برابر زمان و مشکلات زندگی صحبت می‌کند. همایون به نوعی با کمال و سرافرازی مرتبط است و در نظر خداوند جایگاه ویژه‌ای دارد. همچنین، شاعر به دوستان و دشمنان او اشاره می‌کند و از دست او به عنوان نمادی از بخشش و نیکوکاری یاد می‌کند. در نهایت، به قدرت و بزرگی همایون اشاره می‌شود و این که او همواره در پی کمال و افتخار است.
این همایون در فرخنده‌سرایتا ابد باد در اقبال به پای
هوش مصنوعی: این عالم بزرگوار در مکان خوشبخت و سعادتمند همواره در مسیر مثبت و خوشی قرار داشته باشد و روزگارش همیشه به نیکی بگذرد.
چوبش ایمن شده از فرسودنزیر این گنبد گیتی‌فرسای
هوش مصنوعی: چوبی که به این گنبد آسمانی متکی است، از آسیب و فرسایش محفوظ مانده است.
اندرو خاصیت مغناطیسکاهن از طبع درو گیرد جای
هوش مصنوعی: کاهن از ویژگی‌های خاصی برخوردار است که در طبیعت او نهفته است و این ویژگی او را متمایز می‌کند.
نتوانند ز رفعت پیمودآستانش انجم گیتی‌پیمای
هوش مصنوعی: هیچ ستارهای از بلندی مقام او نمیتواند به درستی نزدیک شود یا پیوندی برقرار کند.
لفظ و معنی صریرش همه اینمرحبا خواجه درآ خواجه درآی
هوش مصنوعی: سلام و خوشامدگویی به مهمان عزیز. بیایید و در جمع ما حضور داشته باشید.
مجد دین بوالحسن عمرانیکه زاحسانش سرشته است خدای
هوش مصنوعی: عظمت و شکوه دین بوالحسن عمرانی به خاطر نیکیها و صفات خوب اوست که از ویژگی‌های الهی نشأت میگیرد.
آسمانی نه به تدبیر به قدرآفتابی نه به تحویل به رای
هوش مصنوعی: آسمان نه به تدبیر انسان، بلکه به وسعت و بزرگی خود وجود دارد و خورشید هم به خاطر تصمیمات ما نمیتابد.
کان چو قدرت نبود روزافزونوین چو رایت نبود نورافزای
هوش مصنوعی: زمانی که قدرتی وجود نداشته باشد، روزها دیگر بر ما افزوده نمیشوند و وقتی که پرچمی نباشد، نوری هم برای روشنایی نخواهد بود.
ای تصاویر سخا را قلمتگشته ز انگشت کرم چهره‌گشای
هوش مصنوعی: ای تصاویری که سخاوت و generosity را نشان میدهید، قلم تو به نرمی و لطافت انگشت کرم، چهره را باز می‌کند و به نمایش میگذارد.
دشمنانت همه انگشت‌گزایدوستانت همه انگشت‌نمای
هوش مصنوعی: همه دشمنانت به تو آسیب میزنند و همه دوستانت به تو افتخار میکنند.
دست تو گلبن باغ کرمستبلبل کلک برو وحی‌سرای
هوش مصنوعی: دست تو درختی پر از گل و زیبایی است و بلبل با صدای خوشش در آن میخواند و قلم تو مانند وحیای است که الهامبخش است.
تا فلک در پی تحصیل کمالدایم از شوق بود ناپروای
هوش مصنوعی: آسمان همیشه به دنبال دستیابی به کمال است و از شوقی که دارد، بیپروا و بیمهابا قدم برمیدارد.
کار از روی بزرگی و شرفکارفرمای فلک را فرمای
هوش مصنوعی: به خاطر مقام و منزلت کارفرما، تو هم وظیفهات را به خوبی انجام بده.
طبل بدخواه تو در زیر گلیموز غم حادثه نالنده چو نای
هوش مصنوعی: بدخواه تو نقشههایش را در پنهان آماده می‌کند و به خاطر حوادث ناگوار، مانند نی ناله و زاری می‌کند.