شمارهٔ ۴۳۷ - بزرگی به خانهٔ انوری رفت در تهنیت قدوم او گوید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خوشامدگویی و ستایش شخصیت برجسته‌ای می‌پردازد که قدرت و علم در دست اوست. او به ستاره‌ها و افلاک اشاره می‌کند و برتری و عظمت این شخصیت را در مقایسه با دیگران بیان می‌کند. شاعر به ویژگی‌هایی چون کرامت و همت اشاره دارد و عزم و اراده او را تحسین می‌کند. او همچنین می‌گوید که اگر منزل او در شان این شخصیت نیست، به هر حال از فضل او بهره‌مند خواهد شد. در نهایت، شاعر دعا می‌کند که عمر و مقام این شخصیت با زمانه همراه و همتراز باشد.
مرحبا مرحبا درآی درآیاثر خیر اثیر دین خدای
هوش مصنوعی: سلام! خوش آمدی! وارد شو و تاثیر نیک وجودت را در دین خدا ببین.
ای زمام قضا گرفته به دستوی محیط فلک سپرده به پای
هوش مصنوعی: ای کسی که سرنوشت را به دست داری، تمام عالم و هستی را تحت کنترل خود گرفتهای.
نه به از خدمت تو آلت جاهنه به از همت تو مکنت جای
هوش مصنوعی: خدمت به تو برتر از مقام و ثروت است و اراده و تلاش تو از هر چیزی بیشتر ارزش دارد.
از نهیبت ستاره بی‌آراموز رکابت زمانه ناپروای
هوش مصنوعی: از تأثیر و زیبایی ستارهای که آرامش ندارد و از بیتفاوتی زمانه، دشواریها و چالشها سر میزند.
ای بر افلاک دست کرده به قدروی ز خورشید گوی برده به رای
هوش مصنوعی: ای کسی که به بلندیهای آسمان دست یازیده و به اندازه او، گوی خورشید را به میل و اراده خود گرفتهای.
به سر کوی بوده‌ای که همیبه سجود اندر آمدست سرای
هوش مصنوعی: در خیابانی بوده‌ای که در آنجا، افرادی به خاطر عشق و احترام، به حالت سجده در آمدهاند.
کای فلک با تو پست ره بگذاروی جهان با تو خرد رخ بنمای
هوش مصنوعی: ای آسمان، از تو دوری میکنم و راهی جدید را انتخاب میکنم. ای دنیا، نمیخواهم بیشتر از این به تو توجه کنم و از تو روی برمیگردانم.
به کرم بر زمین من بخرامبه قدم در نهاد من بفزای
هوش مصنوعی: به خاطر لطف و بزرگواری تو بر زمین برقصم و با هر قدمی که برمیدارم، بر ارزش و مقام من بیفزایم.
منزل ار در خور قدوم تو نیستچه شود ساعتی به فضل به پای
هوش مصنوعی: اگر جایی که میخواهی بروی مناسب قدوم تو نیست، اشکالی ندارد که برای مدتی با لطف و محبت نزول کنی و بمانی.
تو همایی به فر و پر فکندبر تر و خشک سایه پر همای
هوش مصنوعی: تو شخصیتی هستی که با جلوه و عظمت خود، سایهای بر روی تمامی سختیها و ناملایمات زندگی میافکنی.
ای کمر بسته پیشت اختر سعداختر من تویی کمر بگشای
هوش مصنوعی: ای کسی که برای رسیدن به تو تلاش کردهام، تو نیکبختترین ستاره هستی و من در جستجوی خوشبختیام. حالا زمان آن رسیده که به عشق من پاسخ دهی.
کردی آراسته سرای مراهمچنین سال و مه همی آرای
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر می‌گوید که تو به زیبایی و طراوت، خانهام را تزئین کردی، و همچنین ماه و سال را نیز به زیبایی تزیین میکنی.
چون رسم زحمتی همی آرمچو رسی خدمتی همی فرمای
هوش مصنوعی: وقتی که دچار سختی و زحمت میشوم، در عوض، وقتی به موفقیت یا خدمت میرسم، احساس خوبی میکنم.
تا بود آسمان زمانه‌نوردتا بود اختران فلک‌پیمای
هوش مصنوعی: تا زمانی که آسمان وجود دارد و ستاره‌ها در آن در حال حرکتاند، عشق و دوستی نیز ادامه خواهد داشت.
باد عمر تو با زمانه قرینباد قدر تو با فلک همتای
هوش مصنوعی: باد عمر تو همپای زمانه باشد و ارزش تو همسان با ستاره‌ها.