شمارهٔ ۴۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف ویژگی‌های منحصر به فرد و برتری‌هایی که شخص مورد خطاب دارد می‌پردازد. شاعر از جود و بزرگی این فرد سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که در جهان کسی مانند او وجود ندارد. همچنین، شاعر از او می‌خواهد که نگران او نباشد و به کارهای خود بپردازد، زیرا او به خاطر اشتباهاتش نگرانی ندارد. در انتها، شاعر به موضوعی مرتبط با کاغذ و نوشتن اشاره می‌کند که نشان‌دهنده نوعی از بیان خلاقانه و هنرمندانه است.
ای آنکه جویبار جهان از نهال جودخالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای
هوش مصنوعی: ای کسی که دنیا بدون وجود تو از نعمت بخشندگی و خیر خالی است، زیرا تو باعث رشد و شکوفایی سعادت و خوشبختی شدهای.
الا نظیر خویش که آن را وجود نیستاز روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای
هوش مصنوعی: تنها همتای خود را، که وجود ندارد، از زمانه پیدا کردهای و هرچه را که جستجو کردهای، در آن یافته‌ای.
دست از سرم به علت تقصیر برمگیرتو کار خویش کن که نه شیران مسته‌ای
هوش مصنوعی: از من دست بردار و به خاطر گناه من مجازاتم نکن. خودت به کار خودت بپرداز، زیرا تو شیران سرمستی نیستی که بتوانی بر من تسلط داشته باشی.
پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده‌ایامسال از آن حدیث ورق چون بشسته‌ای
هوش مصنوعی: امسال، سه دسته کاغذ خوب به من دادهای و من دربارهٔ آن صحبت میکنم، اما وقتی ورقها را ورق میزنی، به یاد میآورم که چه بسیار شرایط و حرفهایی که بر روی آنها نوشته شده، تحت تأثیر زمان و تجربههای گذشته پاک شدهاند.