شمارهٔ ۴۴۸ - در مدح عصمةالدین
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند و عصمت او پرداخته و شاعر از او درخواست می‌کند که به عیادت او توجه داشته باشد. شاعر از عشق و ارتباط خود با خدا صحبت می‌کند و از حالتی نگران در مورد خدمت به او می‌گوید. او به یادآوری نعمت‌های خداوند اشاره کرده و از او می‌خواهد که فراموش نکند کسی را که در دعا و ثنا همیشه او را یاد کرده است. در کل، شعر دربردارنده‌ی مفاهیم عشق، عبادت و نیاز به رحمت الهی است.
خداوند من عصمةالدین همیشهبجز ساکن ستر عصمت مبادی
هوش مصنوعی: خداوند، حافظ دین است و همیشه از هرگونه خطا و گناه دور است، به جز کسانی که در مقام عصمت و پاکی قرار دارند.
ز غم جاودان باد در خواب خصمتتو از بخت بیدار اندی که شادی
هوش مصنوعی: از غم ابدی در خواب دشمنی نباشی، چون بخت تو بیدار است و شادی در پیش است.
تویی عالم داد و دین را مدبرنه بل خود تو هم عالم دین و دادی
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که دین و عدالت را میشناسی و اداره میکنی، در حقیقت خود تو نیز آگاهی از دین و عدالت داری.
ز کل جهان کس نظیری نزادتاز آن روز کز مادر دهر زادی
هوش مصنوعی: از تمام جهانیان، هیچکس همانند تو نیست، از روزی که مادر زمان تو را به دنیا آورد.
تو از عصمت صرف و تایید محضینه از آتش و آب وز خاک و بادی
هوش مصنوعی: تو از لطافت و پاکی بینظیری برخورداری و به خاطر وجود خود، نیازی به عناصر طبیعی مانند آتش، آب، خاک و باد نداری.
سؤالیست من بنده را بشنو از منبه حق بزرگی و حری و رادی
هوش مصنوعی: من از تو درخواست دارم که به سخن من گوش فرا دهی و از بزرگی و مهربانیات دستگیرم کنی.
از آن پس که چندین سوابق نبودمنگویی به چندان کرم چون فتادی
هوش مصنوعی: از زمانی که من چندین بار در کنار تو نبودهام، نگو که با این همه مهربانی چرا به من توجه نمیکنی.
به هر فرصت از بس رعایت که کردیبه هر موسم از بس عطاها که دادی
هوش مصنوعی: به خاطر تلاشهای مداوم و مهربانیهایت در هر زمان و هر موقعیتی، نتایج مثبتی کسب کردهای.
چه بد خدمتی کردم آخر که اکنونچو بدخدمتانم به صحرا نهادی
هوش مصنوعی: چه خدمت بدی انجام دادم که حالا همچون بدخدمتی در صحرا به من بیتوجهی میشود.
دو هفته است تا خدمتی در عیادتمزین به چندین هزار اوستادی
هوش مصنوعی: دو هفته است که من در خدمت شما هستم و به عیادت شما آمدهام، و این خدمت پر از افتخار و یادآوری از معلمان و استادان بسیاری است.
به ستر رفیعت رسیدست بنگرکه تازان به نیک و به بد لب گشادی
هوش مصنوعی: به آرزوها و خواستههای بزرگ خود توجه کن، زیرا آنچه را که به خوبی و بدی گسترش مییابد، باید با دقت بررسی کنی.
چو گردون به بیداد برخاست با منتو نیز از عنایت فرو ایستادی
هوش مصنوعی: وقتی آسمان به ناحق بر من ظلم کرد، تو هم از محبت و توجهت کاستی.
نشاید فراموش کردن کسی راکه در هر دعا و ثنایش به یادی
هوش مصنوعی: فراموش کردن کسی ناپسند است که همیشه در دعا و یاد ما حضور دارد و مورد توجهمان است.
چه گر در دعا قافیه دال گرددچو لفظ مبادی مثل یا منادی
هوش مصنوعی: اگر در دعا کلمهها به یک قافیه بیفتند، همچون واژههای ابتدایی که گوینده را صدا میزنند، چه تفاوتی دارد؟
به یک قافیه سند عیبی نباشدنگویم که ناید ز من سند بادی
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر چه ممکن است به دلیل قافیه و وزن شعری، گوشهای از حقیقت نادیده گرفته شود، اما نباید از بیان آنچه که در درون احساس میشود، خودداری کرد. فرد باید صداقت خود را حفظ کند و به حقیقت بپردازد، حتی اگر این حقیقت با قافیه و قالب شعر همخوانی نداشته باشد.
معادی مبادت وگر چاره نبودمبادی تو هرگز به کام معادی
هوش مصنوعی: اگر معاد و بازگشت به زندگی پس از مرگ را نادیده بگیری، هیچ راه چارهای برای تو وجود ندارد، زیرا هرگز نمیتوانی به آرزوها و خواستههایت برسی.