شمارهٔ ۴۷۶ - در موعظه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی می‌گوید که به جای طلب علم و دانش، بهتر است به مسخرگی و هنری مانند مطرب‌گری بپردازد، زیرا در جامعه به‌دست آوردن حق و مقام نیازمند هنر و سرگرمی است. او تأکید می‌کند که در دنیا، زمان زیادی در جستجوی علم تلف می‌شود و همچنین به این باور اشاره می‌کند که حتی اگر بی‌خردان ارزش این دنیا را ندانند، او از عقل خود شرمنده نیست. در اشاره به داستان حضرت موسی و فرعون، به تضاد میان جهل و خرد اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که در نهایت، هوش و هنر مهم‌تر از علم صرف است.
ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علمکاندر طلب راتب هر روز بمانی
ای بزرگوار، تا میتوانی، در پی کسب دانش نرو/ چرا که از این راه (هنگام طلبگی و دانشجویی )نمیتوانی پولی به دست آوری. (فقیر میشوی)
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموزتا داد خود از کهتر و مهتر بستانی
هوش مصنوعی: به شوخی و بازیگوشی بپرداز و هنر موسیقی را یاد بگیر تا بتوانی از دیگران حق خود را بگیری، چه بزرگترها و چه کوچکترها.
نی گوشهٔ کنجی و کتابی بر عاقلبهتر ز بسی گنج و بسی کامروانی
هوش مصنوعی: تجربه و دانش برای یک فرد عاقل از داشتن ثروت زیاد و لذتهای سطحی ارزشمندتر است؛ حتی یک گوشه ساکت و کتابی برای خواندن بیشتر از ثروت و خوشبختیهای زودگذر به او کمک می‌کند.
گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانندای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی
هوش مصنوعی: اگر نادانها ارزش این سرزمین را ندانند، من از تو، ای عقل، شرمنده نیستم، زیرا تو میدانی.
فرعون و عذاب ابد و ریش مرصعموسی کلیم‌الله و چوبی و شبانی
هوش مصنوعی: این جمله به نوعی به ظالم بودن فرعون و عذابی که به او رسید، اشاره دارد. همچنین به جایگاه موسی، پیامبری که با چوبش معجزات بزرگی انجام داد و در عین حال به شغل شبانی خود اشاره می‌کند. این مضمون نمادی از مبارزه با ظلم و پیامبری است که از ظاهری ساده برخوردار بود اما در دل ماجراهای بزرگ و الهی قرار داشت.