شمارهٔ ۴۸۲ - در شکایت
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از کسی میخواهد که اگر سوالی دارد، پیامش را بفرستد. او از طرفی از عدم سلام و احوالپرسی آن شخص نگران است و میگوید که اگر علاقهای به او ندارد، بهتر است پایش را از زندگیاش کنار بکشد. شاعر به نوعی خواهان ارتباط و محبت از جانب دیگران است.
مرا پیام فرستی همی که پرسش توچو چشم دارم بر من سلام چون نکنی
هوش مصنوعی: پیامی برایم فرستادهای که میپرسی چرا سلام نمیکنی، در حالی که من مانند چشمی به تو نگاه میکنم.
کشند پای به دامن درون بلی شعراچو دست بخششت از آستین برون نکنی
هوش مصنوعی: اگر شعرا پای خود را از دامن درون بکشند، حتماً دست بخشش خود را از آستین بیرون نخواهند آورد.