شمارهٔ ۴۸۳ - مطایبه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یک مهمانی اشاره می‌کند که در آن با شخصی دیگر هم‌صحبت بوده است. او از ناپسند بودن این وضعیت و رفتار ناپسند شخص مقابلش گلایه می‌کند. شاعر از گرسنگی خود و سیری مهمان دیگر صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که هر یک از آن‌ها در وضعیتی کاملاً متفاوت قرار دارند. این تفاوت موجب بروز احساساتی از جمله ناامیدی و نارضایتی در شعر شده است.
دوش مهمان خواجه‌ای بودماینت نامردمی و اینت سگی
هوش مصنوعی: دیشب مهمان شخصی بودم و با این رفتار بیرحمانه و خوی حیوانی او روبرو شدم.
دوش تا روز هردو نغنودیماو ز سیری و من ز گرسنگی
هوش مصنوعی: دیروز تا صبح هر دو خواب بودیم، او به خاطر سیری و من به خاطر گرسنگی.