شمارهٔ ۴۸۶ - مدح سدید فقیهی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جهان درخواست می‌کند که به او لطفی کند و به طعنه می‌گوید که دل آدمی از رفتارهای ناپسند و جاهلانه دیگران سیر نمی‌شود. در پاسخ، جهان بیان می‌کند که از او هیچ لطفتری نمی‌تواند صادر شود و این نکته را با اشاره به فقیهانی که در این وضعیت قرار دارند، تأکید می‌کند. به طور کلی، شعر به بیان ناکامی در دستیابی به لطافت و آرامش در دنیای پرزرق و برق و ناپسند می‌پردازد.
جهان را دلم گفت لطفی کن آخردلت سیر ناید ز چندین سفیهی
هوش مصنوعی: دل من از جهان خواسته که لطفی به من کند، چرا که دل تو هیچگاه از وجود این همه نادانی سیر نخواهد شد.
جهان گفت از من لطافت نیایدسدید فقیهی سدید فقیهی
هوش مصنوعی: جهان به من گفت که نمی‌تواند لطافت و ظرافتی داشته باشد، اما فقیه کسی است که در بیان و عمل دارای قدرت و شدت است.