شمارهٔ ۴۸۷ - در ستایش سخن خود
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این موضوع اشاره می‌کند که با وجود اینکه از سخن گفتن خسته و ناتوان است، اما هنوز هم می‌داند که اگر به سخنان او توجه شود، حرف‌هایش ارزشمند و دلنشین خواهد بود. او حس می‌کند که در گفتگوهایمان، سخنانش همچنان لذت‌بخش و قابل توجه باقی می‌ماند.
بزرگوارا با آنکه معرضم ز سخنچنانکه باز ندانم کنون زردف روی
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، با وجود اینکه در میان سخنان تو قرار گرفتهام، طوری شدهام که دیگر نمیدانم اکنون چگونه به چهرهام بنگرم.
هنوز با همه اعراض من چو درنگریسخن چنانکه چنان به بود ز من شنوی
هوش مصنوعی: با اینکه من به تو بیاعتنا هستم، اگر به حرفهایم خوب توجه کنی، متوجه میشوی که آنچه میگویم حقیقت دارد.