رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به غم جدایی و انتظار وصال معشوق اشاره میکند. او از هجران میپرسد که آیا پایانی دارد و به عشق خود که با درد و زاری همراه است، اشاره میکند و میگوید که این درد و رنج به تنهایی کافی است و بیشتر از آن نیاز ندارد.
ای هجر مگر نهایتی نیست تراوی وعدهٔ وصل غایتی نیست ترا
هوش مصنوعی: ای دوری، آیا برای تو پایانی وجود ندارد؟ و ای وعدهٔ دیدار، آیا برای تو هم پایانی هست؟
ای عشق مرا به صد هزاران زاریکشتی و جز این کفایتی نیست ترا
هوش مصنوعی: ای عشق، تو با شکنجهها و کوششهای فراوانی که به من وارد کردهای، مرا به کشتن رساندی و این تنها چیزی است که تو به آن راضی هستی.