رباعی شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ما میگوید که دل مثل شب جوانی است و در پی روشنایی روز، نقاب را کنار میزند. او از ما میخواهد بیدار شویم و از باقیمانده شب بهرهبرداری کنیم، زیرا بسیاری در جستجوی آرامش و حقیقت هستند ولی در خواب غفلت به سر میبرند.
ای دل چو شبِ جوانی و راحت و تاباز رویِ سپیدهدم برافکنْد نقاب
هوش مصنوعی: این دل مانند شب جوانی است که راحتی و روشناییاش را از چهره صبحگاهی پنهان کرده است.
بیدار شو این باقیِ شب را دریابای بس که بجویی و نیابیش به خواب
هوش مصنوعی: از خواب بیدار شو و این شب باقیمانده را غنیمت بشمار؛ زیرا بارها تلاش کردهای و نتیجهای نگرفتهای.