رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم قناعت و رضایت اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی به قناعت دست یافتم، احساسِ بی‌نیازی و فراوانی کردم. اما وقتی دست طمع را دراز کردم و به خواسته‌های بیشتر فکر کردم، این حس قناعت و رضایت از بین رفت و غیرت همت من را شکسته و به چالش کشید. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده این است که طمع می‌تواند فرد را از قناعت دور کند و آرامش را مختل کند.
دستم که به گوهر قناعت پیوستپر بود و نبود آز را بر وی دست
هوش مصنوعی: وقتی که دستم به ارزش قناعت رسید، احساس رفاه و بی نیازی کردم و دیگر به چیزهای اضافی و آرزوهای بیپایان نیازی نداشتم.
با دست طمع مگر شبی عهدی بستروز دگرش غیرت همت بشکست
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم با طمع و آرزو، شبی قولی بدهم و روز بعد از آن، غیرت و همت من کم شود؟