رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به بیان احساسات عمیق و غمگینی می‌پردازد. او از درد و رنجی سخن می‌گوید که از قطع وصلی به دست آمده و این درد همچنان در دل او باقی مانده است. به عبارتی، او از لحظه‌ای یاد می‌کند که با عشق و رابطه‌ای نزدیک به دلش پیوسته بوده، اما اکنون تنها غم و درد را تجربه می‌کند.
هجری که به روز غم مبادا دل و دستبر دامن دل که گرد ننشست نشست
هوش مصنوعی: در روزهای غم و اندوه، دل و دست به فال و دعا نچسبید، چون غمها و مشکلات ممکن است به شما غلبه کنند و آرامش را از شما بگیرند.
وصلی که چو دل به دست بودی پیوستدردا که ازو درد دلی ماند به دست
هوش مصنوعی: رابطه‌ای که وقتی دل در دست داشتیم به هم پیوسته بود، حالا دلمان پر از درد شده و تنها یادگاری از آن رابطه درد دل است که در دست ما باقی مانده.