رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، به زمان دی اشاره شده و شاعر با دست داشتن شکوفه‌ای از درخت، به آن اشاره می‌کند که وعده‌ای در مورد شکوفه‌ها وجود داشته است. سپس شکوفه به طعنه پاسخ می‌دهد که زیبایی و عشق تنها به ظواهر محدود نمی‌شود و هر چیزی که شکوفا می‌شود، هرگز به حال خود بازنمی‌گردد.
دی می‌شد و از شکوفه شاخی در دستگفتم به شکوفه وعده بود این آن هست
هوش مصنوعی: در روزگاری که شادابی و زیبایی به اوج خود رسیده بود، من شاخهای پر از شکوفه در دست داشتم و با آن شکوفه به یاد وعده‌ای که به آن داده شده بود، اشاره کردم.
برگشت و به طعنه گفت ای عشوه‌پرستنشنیدی که هرچه بشکفت نه بست
هوش مصنوعی: برگشت و با طعنه گفت: ای کسی که فقط به ناز و کرشمه خود میبالیش، نشنیدی که هر چیزی که گل می‌کند، دیگر نمیتواند بهبود یابد؟