تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۳۷

گفتند که گل چمن به یکبار آراستبرخاست و کلید باغ و کاشانه بخواست
گل گفت که با او نبود کارم راستدانی چه گلابخانه را راه کجاست