رباعی شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به واقعه‌ای اشاره می‌کند که در قرآن، داستان آل عمران وجود دارد. او بیان می‌کند که هیچ‌کس مانند بوالحسن (حضرت علی) احسان نکرده و ویژگی‌های او را به خوبی نشان می‌دهد، اما خود او به گونه‌ای در پس پرده پنهان مانده است. در واقع، شاعر بر اهمیت و قداست ویژگی‌های انسانی بوالحسن تأکید می‌کند و به بزرگی او اشاره دارد.
تا حادثه قصد آل عمران کردستکس نیست که او حدیث احسان کردست
هوش مصنوعی: وقتی که حادثهای به سمت آل عمران آمد، هیچ‌کس نبود که داستان نیکی و محبت را بیان کند.
احسان ز کسان بوالحسن بود مگرکو همچو کسانش روی پنهان کردست
هوش مصنوعی: احسان و نیکی از افرادی همچون بوالحسن ناشی میشود، مگر اینکه کسی مانند او، که همیشه در خفا عمل کرده، پنهان شده باشد.