رباعی شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به خدایی دارند که انتخابش کرده و او را مورد توجه قرار داده است. شاعر به ملک یا پادشاهی اشاره می‌کند که در طول روز و شب، قدرت و نعمت‌هایش را به مردم می‌بخشد و نشان‌دهنده‌ی عظمت و قدرت اوست. در واقع، این اشعار به زوال و نیز نعمت‌های الهی پیوند دارد و به پادشاهی نسبت داده می‌شود که به گونه‌ای خدایانه عمل می‌کند.
شاها به خدایی که ترا بگزیدستگر ملک چو تو خدایگانی دیدست
هوش مصنوعی: ای پادشاه! به خدایی که تو را انتخاب کرده است، اگر پادشاهی همچون تو را در مقام خداوندی مشاهده کند، باید بداند که تو چه قدر با ارزش و بزرگ هستی.
الا تو که بودست که صد باره جهانروزان بگرفتست و شبان بخشیدست
هوش مصنوعی: آیا تو کیستی که بارها روزها را به زمین سپردهای و شبها را به ما بخشیدهای؟