رباعی شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این اشعار به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر تا شب را بیدار میماند و مانند نرگس در کنار معشوقش منتظر است. او همچنین بیان میکند که اگر دلش سوخته باشد، هنوز میخواهد روی معشوقش را ببیند و مانند گلی دو رو، همیشه به او نگاه کند.
تا روز به شب چو سوسنم بیرویتبیدار چو نرگسم به گرد کویت
هوش مصنوعی: تا زمانی که روز به شب تبدیل شود، مانند سوسن بدون تو بیدار میمانم، همانطور که نرگس در اطراف کوی تو به دنبال تو میگردد.
چون لاله شوم سوختهدل گر بنهممانند گل دو رویه رو بر رویت
هوش مصنوعی: اگر درد و رنجی مانند لاله سوخته به دل داشته باشم، میخواهم به مانند گل دو رویه، روی زیبایت را تماشا کنم.