رباعی شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به سختی‌ها و مشکلات زندگی دارد. شاعر از بدرفتاری و بی‌رحمی زمانه (چرخ) صحبت می‌کند که همیشه او را آزار داده است. یک روز، در حالی که امیدوار به دلجویی و کمک از زندگی بوده، سرنوشت او را به دست جور و سختی‌ها داد و او در این وضعیت احساس می‌کند که مانند موجودی در دام قرار گرفته است.
عمری جگرم خورد ز بدخویی چرخیک روز نرفت راه دلجویی چرخ
هوش مصنوعی: مدت زیادی از زندگیام تحت تأثیر ستمگریهای روزگار بوده است، اما یک روز هم نشده که این روزگار به من توجه کند یا دلجویی کند.
آورد و به دست جور مریخم دادبا زهره گرفتست مرا گویی چرخ
هوش مصنوعی: او مرا به دام انداخت و در دستان خود به من آسیب رساند، انگار که سرنوشت من را به چنگال خودش گرفته است.