رباعی شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ناامیدی خود نسبت به سرنوشت و بخت سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چرخ فلک به آرزوی او نرسید و بختش نیز امید او را به سرانجام نرساند. در پایان، او برای پیروزی شاه طغان (نماد قدرت یا شخصی خاص) دعا می‌کند و خواستار بقای پیروزی‌اش است.
از چرخ که کامی به مرادم ننهادوز بخت که بندی ز امیدم نگشاد
هوش مصنوعی: از دوران و تقدیر من چیزی به خواستهام نرسید و از شانس هم هیچ امیدی برای من باز نشد.
پیروز شه طغان تکین دادم دادپیروز شه طغان تکین باقی باد
هوش مصنوعی: من برای پیروزی شاه طغان تکین دعای خیر میکنم و امید دارم که این پیروزی همواره در ادامه باشد.