رباعی شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ارزش و مقام محبوبش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تمام نعمت‌ها و زیبایی‌های آسمانی به پای محبوبش ریخته شده و خاک در درگاه او به ستاره‌ها پیوند خورده است. همچنین تأکید می‌کند که حتی اگر یک تار موی محبوبش از او کم شود، خورشید نیز به خاطر آن کمبود، تحت تأثیر قرار می‌گیرد. این شعر نمادین نشان‌دهنده عشق و احترام عمیق شاعر به محبوبش است.
با قدر تو آب آسمان ریخته بادبا خاک درت ستاره آمیخته باد
هوش مصنوعی: به خاطر ارزش و مقام تو، آرزو دارم که باران آسمان با خاک درگاهت ترکیب شود و به زیبایی و شکوه تو بیفزاید.
گر کم کند از سر تو یک موی فلکخورشید ازو به مویی آویخته باد
هوش مصنوعی: اگر از سر تو یک تار مو کم شود، خورشید به خاطر آن، به یک تار مو از تو آویخته خواهد بود.