رباعی شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که وجود و جمال محبوبی خاص و فراتر از دسترس عموم است. هیچ‌کس نمی‌تواند به زیبایی او برسد و درد و غم ناشی از عشق به او، درمان‌پذیر نیست و افراد در جستجوی درمان از این درد، به نتیجه‌ای نمی‌رسند. در واقع، عشق و غم او برای همگان قابل وصول نیست و هر کس در تلاش است تا به این احساسات عمیق دست یابد.
تشریف هوای تو به هر جان نرسدملک غم تو به هر سلیمان نرسد
هوش مصنوعی: حضور تو برای هر کس ممکن نیست و درد فراق تو برای هر کسی قابل تحمل نیست.
درمان طلبان ز درد تو محرومندکان درد به طالبان درمان نرسد
هوش مصنوعی: کسانی که به دنبال درمان درد خود هستند، از درد تو بیبهرهاند؛ زیرا این درد، به کسانی که به دنبال درمانش هستند نمیرسد.