رباعی شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عدالت و قدرت الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عدالت خداوند مانند سایه‌ای بر سر سرزمین‌ها است و هر چیزی تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد. همچنین، او با اشاره به لذت نوشیدن اشاره می‌کند که همچنان‌که انسان از شراب لذت می‌برد، خورشید نیز به‌نوعی از ماه و زیبایی آن بهره‌مند می‌شود. در کل، شعر به زیبایی عدالت و لذت‌های زندگی اشاره دارد.
عدل تو چو سایه بر ممالک پوشدکان ماند و بس که از کفت بخروشد
هوش مصنوعی: عدالت تو مانند سایه‌ای است که بر سراسر سرزمین‌ها میافتد و تنها چیزی که باقی میماند، تأثیر آن است که از دستان تو سرچشمه می‌گیرد.
چون می‌نوشی که نوش بادت گوییخورشید به ماه مشتری می‌نوشد
هوش مصنوعی: زمانی که تو مشغول نوشیدن میشوی، انگار خورشید به ماه عشق میورزد.