رباعی شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از درد و رنج ناشی از دوری معشوق می‌گوید و احساس می‌کند که این رنج، زندگی‌اش را به کام بدخواهان تبدیل کرده است. او هر شب به این موضوع فکر می‌کند و نشان می‌دهد که چقدر از مرگ و جدایی نگران است. احساس ناامیدی و انتظار برای بازگشت معشوق و ترس از مرگ همواره در ذهنش است.
رنجی که مرا ز هجر آن ماه آمدگویی که همه به کام بدخواه آمد
هوش مصنوعی: رنجی که از دوری آن ماه زیبا به من رسید، به نظر میرسد که تمام بدبختیها و ناراحتیها به خاطر دشمنان و بدخواهانم بر من فرود آمده است.
افزون ز هزار بار گویم هرشبهان ای اجل ار نمرده‌ای گاه آمد
هوش مصنوعی: هر شب بیش از هزار بار میگویم، ای مرگ، اگر نمرده‌ای بیا و به سراغم بیا.