رباعی شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از سخاوت و generosity فردی اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیه‌هایی مانند "دستت به سخا چون ید بیضا" به بیان ویژگی منحصر به فرد بخشندگی این فرد می‌پردازد و می‌گوید که با جود و بخشش او، دنیا پربارتر شده است. همچنین تأکید می‌کند که هیچ‌کس دیگری به اندازه او سخاوتمند نیست و در آینده نیز این چنین نخواهد بود. در نهایت، شاعر به عظمت و جهانی بودن عمل جود اشاره می‌کند.
دستت به سخا چون ید بیضا بنموداز جود تو در جهان جهانی بفزود
هوش مصنوعی: دست سخاوتمند تو مانند دست حضرت موسی، نعمتها و بخششهای تو را به نمایش میگذارد و از برکتهای تو در جهان، نعمتها و فراوانیها افزایش مییابد.
کس چون تو سخی نه هست نه خواهد بودگو قافیه دال شو زهی عالم جود
هوش مصنوعی: هیچ کس مانند تو بخشنده و کریم وجود ندارد و نخواهد داشت. هرچند اگر بخواهی در قافیه گنجانده شوی، باز هم بزرگی و کرامت تو آشکار است.