تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۲۰۳

یک شب مه گردون به رخت می‌نگریدوز اشک ز دیده خون دل می‌بارید
یک قطره از آن بر رخ زیبات چکیدوان خال بدان خوشی از آن گشت پدید