رباعی شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این مصرع به نوعی سرزنش و انتقاد اشاره دارد. او می‌گوید که مانند شخصی بزرگ در حال تلاش برای رسیدن به هدف خود است، اما به نظر می‌رسد که دیگران (قواد پسر) مانع او می‌شوند. در نهایت، شاعر به ضرورت ایستادگی و بیان عقاید خود اشاره می‌کند.
گویی که میفکن دبه در پای شترتا من چو خران همی جهم بر آخر
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که شرایط ناگواری بر من حاکم است، انگار که کسی به عمد بار سنگینی را بر دوش من گذاشته باشد و من همچنان به تلاش برای عبور از این وضعیت ناملایم ادامه میدهم.
گر نه زندت صلاح قواد پسرمن بر ... این سخن زنم ... ی پر
هوش مصنوعی: اگر زندگی تو، صلاح و نیکی را به ویرانگری و خطر برای من تبدیل کند، من این حرف را میزنم که...