رباعی شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از معشوق می‌خواهد که جز او هیچ دوستی، عشق و یاری نگیرد و تاکید می‌کند که او غم‌خوار اوست. شاعر از معشوق می‌خواهد که عمرش را خوار نکند و اگر کار معشوق برای او اهمیت دارد، او را از کار خود دور نکند. به عبارتی، او خواهان نزدیکی و وابستگی بیشتر میان خود و معشوقش است.
جز بنده رفیق و عاشق و یار مگیرغمخوار توام عمر مرا خوار مگیر
هوش مصنوعی: جز دوست و یار و عاشق هیچ کس را نپذیر، زیرا من تنها غم‌خوار تو هستم. عمر مرا بیهوده و نادیده نگیر.
در کار تو کارم ار به جان یابد دستتو پای به کار برمنه کار مگیر
هوش مصنوعی: اگر در کار تو فعالیت کنم، حتی اگر جانم در خطر باشد، به غم دست تو پای به کار نگذار.