رباعی شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و عشق خود سخن میگوید. او به وضعیتی دچار شده که نتوانسته از محبت محبوب خود رها شود. دلش گرفته و جانش در خطر است، و او تنها با عشق و هیجانی نیمجان مانده است. به عبارتی، عشق او به صورت یک داستان پر درد و غم تبدیل شده است.
از دست تو بنده داستانی شده گیروز مهر نشانهٔ جهانی شده گیر
هوش مصنوعی: از محبت و تاثیر تو، من به یک داستان تبدیل شدهام و نشانهای از عشق تو در تمام جهان وجود دارد.
دل رفت و نماند جان و تن بر خطرستمن ماندم و عشق و نیم جانی شده گیر
هوش مصنوعی: دل از من رفته و اکنون جان و بدنم در خطر است. من تنها ماندهام و عشق در وجودم باقیمانده، که این عشق همچون نیمجان من شده است.