رباعی شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت گل اشاره می‌کند که در بازار پذیرفته شده و دلبر را دعوت به ورود به باغ می‌کند. گل به دلبر می‌گوید که نگذارید قدمش بر روی آب بیفتد و در نهایت شاعر و دوستانش از گلابگر کمک می‌گیرند و از آنجا خارج می‌شوند. به طور کلی، این شعر به عشق و زیبایی طبیعت اشاره دارد.
بازار قبول گل چو شد خوش خوش تیزگفتم که به باغ در شو ای دلبر خیز
هوش مصنوعی: وقتی در بازار گل، شور و شوقی به پا شد، به معشوقم گفتم که بیا و به باغ برویم و از زیباییها لذت ببریم.
گل گفت که آب قدمش خیره مریزما دست گلابگر گرفتیم و گریز
هوش مصنوعی: گل گفت که آب، قدمهایش را هدر نکن. ما هم دست گلابگیر را گرفتیم و فرار کردیم.