رباعی شمارهٔ ۲۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و درد جدایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی که از معشوق جدا می‌شود، دلش را بر اثر این جدایی می‌سوزاند و از زحمت‌های عشق و صبرش می‌گوید. در واقع، او نشان می‌دهد که عشقش آن‌قدر قوی است که نمی‌تواند از شر جراحت‌هایش فرار کند.
روزی که کنم هجر ترا بر دل خوشگویم چه کنم تن زنم اندر آتش
هوش مصنوعی: روزی که از تو جدا شوم، دل را دلداری میدهم و میگویم چه باید بکنم، اما در عمق وجودم، خود را در آتش درد و غم میسوزانم.
چون راست که در پای کشم دامن صبرعشق تو گریبان دلم گیرد و کش
هوش مصنوعی: وقتی که سعی میکنم صبر کنم و خودم را کنترل کنم، عشق تو چنان مرا به تنگ میآورد که دلم تحت فشار قرار میگیرد و نمی‌تواند تحمل کند.