رباعی شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به ویژگی‌های ناپایداری و ناپایدار بودن قدرت و مقام اشاره دارد. شاعر می‌گوید که مقام‌های حکومتی مانند گل هستند که زودگذرند و تنها در سایه عزت حفظ می‌شوند. همچنین به کم‌ارزشی و زودگذری زندگی بشری اشاره می‌کند و از ناپایداری قدرت‌ها و دولت‌ها سخن می‌گوید. در نهایت، وضعیت و منزلت انسان را به عناصر طبیعی چون خار و آب خروشان تشبیه می‌کند که نشان‌دهنده شکنندگی و عدم ثبات است.
ای مسند تو قاعدهٔ دولت گلخصمت که ز عز تست دست خوش ذل
هوش مصنوعی: ای کسی که صندلی قدرت بر دوش توست، دشمنِ تو از بزرگی و عزت تو به خفت و ذلت افتاده است.
بی‌قدر چو خار باد و کم عمر چو گلچون آب خروشان و لگدکوب چو پل
هوش مصنوعی: بیقدری چون خار است و عمرش کوتاه مانند گل. مانند آب خروشان است و زیر پا له میشود، مانند پل.