رباعی شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در خانه‌ای شیشه‌ای به فکر معشوق است و از دلتنگی خود می‌گوید. او به دل شکسته‌اش اشاره می‌کند و وقتی از حال معشوق می‌پرسد، او نمی‌خواهد درباره‌اش صحبت کند. در واقع، معشوق نیز دچار درد و رنج مشابهی است که به مانند سنگی در آبگینه می‌افتد و باعث شکستن آن می‌شود.
در منزل آبگینه هنگام درنگچون بی‌تو دل شکسته را دیدم تنگ
هوش مصنوعی: در خانه‌ای که شفافیت و زیبایی مانند شیشه دارد، وقتی که توقف کردم، حس کردم چقدر دلم برایت تنگ شده و چقدر دلشکستهام.
گفتم که چگونه‌ای دلا گفت مپرسچونانک در آبگینه اندازی سنگ
هوش مصنوعی: گفتم حالت چطور است، دلبر گفت نپرس، چون وقتی سنگی به شیشه بیفتد، هیچکس حال و روز آن شیشه را نمیپرسد.