رباعی شمارهٔ ۲۸۰
هوش مصنوعی: غزل به دل میگوید که از آرزوی وصال معشوق دست بردارد و روابط و وابستگیهای جان را پیش از آنکه جانش از بدنش جدا شود، قطع کند. این یک دعوت به آزادسازی درون و رهایی از تمایلات و آرزوهای دنیوی است.
ای دل طمع از وصال جانان بگسلسررشتهٔ آرزو به دندان بگسل
هوش مصنوعی: ای دل، از امید رسیدن به معشوق دست بردار و رشتهی آرزوهایت را پاره کن.
زان پیش که بگسلند جان از تن تواز بهر خدا علایق جان بگسل
هوش مصنوعی: قبل از آنکه جانت از بدنت جدا شود، به خاطر خدا از وابستگیها و دلمشغولیهای دنیوی دست بکش.