رباعی شمارهٔ ۲۹۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دل انسان تفاوتی نمی‌کند و می‌تواند هم به دنیای مادی (جام) و هم به معنویات (جامع) ارتباط داشته باشد. با این حال، او بیشتر به خوشی‌های زندگی، عشق و لذت‌های حاصل از آن تمایل دارد، و بین آسایش و خشکی (صومعه) و پختگی و زندگی واقعی (مصطبه) تمایز قائل می‌شود. در نهایت، او به لذت واقعی به جای زندگی ساکن و بی‌روح اشاره می‌کند.
دل فرق نمی‌کند همی دانه ز دامراهیش به جامعست و راهیش به جام
هوش مصنوعی: دل فرقی نمی‌کند، بین دانه و دام؛ هر کدام که قرار باشد به مقصد برسند، به سمت هدف خود میروند.
با این همه ما و می و معشوقه به کامدر مصطبه پخته به که در صومعه خام
هوش مصنوعی: با این حال، ما که به می و عشق و سرگرمی مشغولیم، در جایی که لذت و پختگی وجود دارد، بهتر است تا اینکه در مکانی بی‌روح و بیحالت بمانیم.