رباعی شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی ماه و روشنایی آن اشاره میکند. او اشاره میکند که در هر ماه، به مدت ده ماه، نور ماه جدید به طور مداوم و پیوسته در آسمان دیده میشود. شاعر همچنین از خداوندی سخن میگوید که این زیباییها و نورها را به خلقت میبخشد.
از مشرق دست گوهر آل نظامده ماه تمام را طلوعست مدام
هوش مصنوعی: از سمت مشرق، گوهرهای گرانبها مانند ماه کامل همیشه در حال طلوع هستند.
اینک بنگر که آن خداوند کرامبفکند مه نوی ز هر ماه تمام
هوش مصنوعی: نگاه کن به آن خداوند مهربان که هر ماه، ماه جدید و کاملی را به زمین میفرستد.