رباعی شمارهٔ ۳۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به معنای ناپایداری و بی‌ثباتی قدرت اشاره دارد. شاعر از سایه‌ای سخن می‌گوید که به ملک و مسند سلطنت تعلق دارد اما در عین حال، مانند یک گوزن در حال فرار از قدرت و کنترل است. او از خدایان می‌خواهد که بر این وضعیت فائق آیند و سلطنت را به سامان بیاورند، چرا که قدرت واقعی نباید بازیچه‌ای باشد و باید به درستی اداره شود.
ای سایهٔ آنک ملک او هست قدیمتا چند از این ملک چو گوزی به دو نیم
هوش مصنوعی: ای سایه آن کسی که ملکش از ازل بوده، تا چه زمانی در این سرزمین همچون گوزنی به دو نیم میمانی؟
یک رویه کن این کار که سهلست و سلیمملکست نه بازیچه، والملک عقیم
هوش مصنوعی: یکبار برای همیشه این کار را به صورت درست و ساده انجام بده، چرا که این کار مهم و جدی است و نباید به آن به چشم سرگرمی نگاه کرد، چون این کار عواقب و نتایج جدی دارد.