رباعی شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که وقتی هدیهای به او میرسد، در هر جا میخواهد برود. همچنین اشاره میکند که به خاطر مشکلاتی که به وجود آمده، ممکن است دستش شکسته شود، اما چون نمیتواند از این وضعیت فرار کند، باید با آن کنار بیاید.
چون پای همی تحفه برد هر جایموز پای به پای آمدنی میآیم
هوش مصنوعی: هر جا که بخواهد قدم بگذارد و هدیهای بیاورد، من نیز از پای تا پای او میآیم.
دستم شکند فلک من این را شایمآری چو گزیز نیست باری پایم
هوش مصنوعی: سرنوشت من به قدری سخت و دشوار است که حتی اگر دستم بشکند، باز هم به این سرنوشت عادت کردهام. چون راه فراری ندارم، پس باید با این شرایط کنار بیایم.