تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۳۳۷

ای دل چو غم نوت دهد چرخ کهنچون کار ندیدگان مشو بی‌سر و بن
یا عشوهٔ کودکانه می‌خر به سخنیا تن زن و عاقلانه صبری می‌کن