تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۳۸۸

در مرتبه از سپهر پیش آمده‌ایوز آدم در وجود بیش آمده‌ای
نشکفت که سلطان لقبت داد ملکتو خود ملک از مادر خویش آمده‌ای