تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۳۹۵

گر شعر در مراد می‌بگشادییا کار کسی به شعر نوری دادی
آخر به سه چار خدمتم صدر جهاناز ملک چنان یک صله بفرستادی