تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۳۹۶

ای دل تو بسی که از غمش خون خوردیچندین مخروش و باش تا چون کردی
آری شب عشق دیر بازست و سیاهلیکن تو سپید کار زود آوردی